Eerst

heb je nauwelijks iets in de gaten. Dan  vallen er steeds meer vreemde dingen op. Het proces dat gaande is krijgt een naam: Alzheimer. Van een leuke welbespraakte en technische vent,  verandert je vader in een persoon die volledig in zichzelf gekeerd nauwelijks nog besef heeft van dierbaren, tijd of het strikken van veters. Het gaf ons veel verdriet en zorg, maar ook de kans om er op een positieve manier mee om te gaan. De dagelijkse zorg werd mijn moeder te zwaar maar daar is gelukkig  inmiddels een oplossing voor gevonden. Hoe verdrietig het ook is, deze oplossing geeft weer rust en ruimte voor andere zaken. Quilten bijvoorbeeld.

De lapquilt voor mijn vriendin is af. Vandaag heeft zij de quilt in ontvangst genomen, zij was er blij verrast mee.

Ik  heb diagonale lijnen gequilt, steeds 3 cm van een hoekpunt. Hierdoor krijg je optisch een heel andere vlakverdeling.

Voor de achterkant heb ik een lap gebruikt die eigenlijk voor een ander project was. Dát project komt nooit meer van de grond😉

Voor meer informatie over Alzheimer

Een weblog dat ik erover lees.

9 reacties (+voeg die van jou toe?)

  1. Lida
    Jul 19, 2011 @ 19:15:30

    Ik weet wat je bedoelt, mijn Oma was op het laatst een grote baby, zittend in een kinderstoel, luier om, gevoerd worden met lammetjespap en ander zacht voedsel, mijn vader was 80 en begon ook de weg een beetje kwijt te raken, gelukkig is hem het einde van zijn moeder bespaard gebleven, maar het was hartverscheurend om mee te maken, ik wens jullie hele gezin en vooral je moeder sterkte met deze moeilijke ziekte! Neem nu je tijd maar voor je gezin en je hobby’s en steun elkaar zoveel als je kunt! Dikke knuffel,
    Lida

    Beantwoorden

  2. wilma
    Jul 19, 2011 @ 19:41:22

    Oh wat herkenbaar!! Mijn schoonmama van 90 jaar. ze woont alleen en hebebn wij erg veel zorgen om haar….
    Ik kan mij zo voorstellen hoe moeilijk deze stap is maar ook hoe nodig….
    Je quilt voor je vriendin is prachtig…

    Beantwoorden

  3. Martine
    Jul 19, 2011 @ 20:10:26

    Alzheimer is een nare aandoening, iemand zo achteruit zien gaan doet zeer…
    Fijn dat je in ieder geval veel hebt aan het quilten. Je quilt wordt erg mooi!

    Beantwoorden

  4. Elzaan
    Jul 20, 2011 @ 06:29:04

    Jou vriendin se kwilt it pragtig! Baie goeie werk.
    Hoop jou Pa kan gou behandel word, en dat dinge beter sal raak.

    Beantwoorden

  5. Anita
    Jul 20, 2011 @ 07:28:16

    Het is heel naar om iemand eigenlijk te verliezen terwijl zijn lichaam er nog is. Sterkte. Mooie quilt heb je gemaakt.

    Beantwoorden

  6. Willy
    Jul 20, 2011 @ 21:25:21

    Zal moeilijk zijn het veranderen van je vader zo te zien gebeuren.
    De quilt voor je vriendin is prachtig.

    Beantwoorden

  7. Inge
    Jul 23, 2011 @ 16:08:27

    Hallo Josee,
    Via de statistieken van mijn blog uit nieuwsgierigheid geklikt op jouw blog: leuk om te lezen dat je een link naar mijn blog hebt geplaatst, alhoewel de aanleiding triest is … Fijn dat ’t quilten voor jou een goede uitlaatklep is.
    Groetjes, Inge

    Beantwoorden

  8. Josee
    Jul 23, 2011 @ 22:34:10

    Dank jullie voor jullie reacties. Zo blijkt maar weer dat gedeelde smart halve smart is.

    Beantwoorden

    • nicole
      Jul 27, 2011 @ 09:35:38

      wat fijn dat de zorg van je vader nu gedeeld wordt, uit ervaringen met mijn oma weet ik hoe moeilijk het is om iemand te zien “verdwijnen” en in een totaal ander persoon te zien veranderen. Je quilt is erg mooi geworden, fijn dat je daar nu weer de tijd en rust voor hebt! Liefs Nicole

      Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s