met veel plezier aan deze tafel gewerkt. Ineens kreeg ik schoon genoeg van die grote tafel, waar altijd maar de naaimachine opstond, en die vaker nog gebruikt werd voor opslag dan voor handwerk.

Bij de kringloop vond ik een leuke kleine secretaire, met een klepje om de boel de boel te laten.

Allemaal handige kleine vakjes voor de vingerhoedjes, centimeters, potloden en snijmes. Het blad stevig genoeg om de naaimachine op te zetten.

Oók een kastje groot genoeg om het machien in op te bergen. Wat wil een mens nog meer?

Dit mens wil in ieder geval nog iets met al die zakjes die naast de naaimachine in rijen van 2 staan opgesteld

Benieuwd wat ik ermee wil? Blijf volgen, zeer binnenkort in dit theater dáár over meer

dat het tóch nog een keer koud wordt, vandaag een viltwerkje. Ik maakte het een jaar of 7 geleden. Het is geprikt met  de viltnaald en wol op een bestaand stukje vilt. Tot voorbeeld diende een kaart van Daniela Drescher.

Ik vind het een schatje

vreemde snoeshaan scheurt daar van de blauw/witte top? Het is Matilda, één van de lieve huisdieren van Lupineke.

Samen met Petra bracht ik haar zondag een bezoek.  

We hebben gewandeld in Veere, langs de jachthaven,

en langs het Veerse meer. Toen onze neuzen voldoende frisse lucht hadden opgesnoven en onze haren uitgewaaid waren, zijn wij weer naar Lupineke gegaan. Zij heeft ons een heerlijk Lupper (late lunch en supper) voorgeschoteld: hartige taart, salade, brood en kaas. Open en dicht gingen onze monden en natuurlijk vooral ook om te kletsen

Uiteraard hebben we nog elkaars werk bekeken, enthousiaste kreten vlogen om onze oren. Menig steekje  en stokje werd nog gezet en  gehaakt. Het was een heerlijke lange dag.

Dank je voor je gastvrijheid Lupineke!

pas terug pauze had liep ik  langs het Cleijne Verschil, mijn aandacht werd getrokken door de Ark van Noah in de etalage. Meteen dacht ik een geweldig leuk onderwerp voor een log te hebben. Nader onderzoek wees echter uit dat bijvoorbeeld Jeanneke, de Dekenstikster en wellicht nog vele anderen, al lang en breed bekend zijn met de beeldjes van Jim Shore!  Voor diegenen die nog onbekend zijn met dit werk is het zeker de moeite waard om een kijkje te nemen achter de link

Dan beperk ik me vandaag maar tot het tonen van mijn plofbrood.

Als je het zo wilt hebben dan lukt het niet

het nieuwe quiltwerk niet zien, lig ik weer in de weg?

Zó zien ze lekker ook niets

zou je op het Buitenhof kunnen denken dat er nog veel blad aan de bomen hangt  en dat op 15 januari, nog koud bovendien.

Bij nadere inspectie blijkt dat de takken van beide bomen tot de top bezet zijn door slapende halsbandparkieten. Alle vlekjes op de takken zijn parkieten.  Op de foto klikken haalt ze dichterbij.

Ónder de boom kun je beter niet gaan staan

overnieuw beginnen.

Wie heeft nou die rare grote steken  gemaakt? Zeker iemand die dacht dat hardlopen gauw thuis was.

Zou ik nooit doen

solide is, stevig verankerd met  trossen die  niet te los en niet te vast zijn, de bemanning van het bootje bereid is om naar elkaar te luisteren dan kom je zomaar aan je 22ste huwelijksdag.

Wij dobberen verder op de  soms woeste baren

waarop de  takken van de bomen behangen zijn met dikke regendruppels in plaats van bedekt met een dik pak sneeuw, de temperatuur weer een record verbroken heeft,

heb ik mijn adventskrans opgeborgen en ruimte gemaakt voor een lichtje met sneeuwvlokken in de hoop nog wat sneeuw dan wel  vorst te lokken,

heb ik besloten om de 12de kerstdag te laten voor wat dat is en mijn kerstquilt in wording op te bergen bij de adventskrans en in december 2012 af te maken,

en mij vol overgave op het doorquilten van de pinwheels te storten.

Tóch een soort voornemen voor het Nieuwe Jaar

waarmee ik volgens één van mijn buren een TOP resultaat heb gehaald, sluit ik dit weblogjaar af. 

Ik heb genoten van jullie commentaar en hoop jullie in 2012 weer te zien.

Ik wens jullie allemaal veel goeds, inspiratie en vriendschap voor het Nieuwe Jaar.

JOSEE