Na heel veel regen

T-kruisingen, en

een tegenligger op de single track road,

komt er altijd weer een dag waarop de zon schijnt.

Het was op zo’n afwisselend zonnige dag dat we naar Neef en vriendin gingen. Op de foto het plaatsje Shaldon dat aan de river Teign ligt.

Neef woont  met vriendin in Teignmouth, in een oud gerenoveerd deftig hotel. Dit is het uitzicht vanuit de keuken.

Met naar rechts, over de daken, uitzicht naar Shaldon.

Met uitzicht naar links, rij na rij schoorstenen.

Opkomende mist boven Shaldon.

Na regen komt zon, en na 78 komt 79. Zo vierden wij de verjaardag van mijn moeder. Voor het eerst  in haar huwelijk zonder haar man , maar wél met Neef en vriendin. Om  haar kleinzoon na ruim 6 jaar weer te zien maakte veel goed. Een hele belevenis was het ook, van eigenwijze  puber naar volwassen man met vriendin  is toch een wereld van verschil

In Devon

hebben we laag hangende bewolking,

ook af en toe zon. Tot gister zelfs nog 15 graden overdag! In ieder geval voldoende licht om nog wat plaatjes te schieten.

Staverton Station, waar de stoomtrein rijdt.

Het mooie kerkje in Chapelstreet.

The Methodist Church op het terrein van Buckfast Abbey.

Buckfast Abbey.

Herfstige tinten vanuit de tuin bij de Abbey.

Nog meer herfstige tinten.

Vanmiddag nog Totnes bezoeken, eens kijken of ik nog een leuk lapje tegen het lijf loop

What does one do when

it rains and rains and rains a bit more and  Sis has to go to work? One joins  a patchwork and quilting challenge!

So off we set to St Luke’s church in Buckfastleigh to see what it  was all about. We found about 11 ladies sorting fabric, sandwiching and  patching  and quilting for charity.

It is called Project Linus Uk , a charity that provides distressed children with a blanket; either patched and quilted or knitted.

As a lot of quilts need to be made, they are patched and quilted by machine. The lady in charge of this group has a patching and (hand)quilting  history, but none of the other ladies had hardly ever sewn or stitched before, bar the odd sewing of buttons on a shirt I imagine

Nonetheless they have made some very nice quilts over the past few years, for different charities.  Each lady contributing her own speciality to the process, be it ironing, tacking up or choosing colours.

Not only fabric is donated, but sometimes even half finished quilt blocks, such a this lovely star!

Needless to say, I joined in and pulled my weight and had a lovely time. Even my mum joined in and undid some tacking.

So patchers and quilters in the Buckfastleigh area with time on their hands and fabric to spare, the next meeting is at saturday 21st of January 2012, or check your Buckfastleigh local  News.

Happy stitching!

 

 

Wat,

is de quilt alweer voor zus? Neen, dat is slechts in het spelletje zo

Na het spelen weer tijd voor serieus pit werk. Eerst even de keuken omgooien zodat er wat licht is om bij te werken.

To be continued

Deze

schaduwen staan in Buckfastleigh. De foto is gemaakt op 5 november 2011, Guy Fawkesnight.

De jassen van de schaduwen hangen aan deze leuke kapstok.

De kapstok hangt in deze straat.

Dit is het achteruitzicht van het straatje.

Een kiekje van verderop in de straat.

Zonsondergang in het straatje.

 Suppertime, een restantje, the fish van de chips is al op

De komende twee weken hangen er in ieder geval 2 jassen aan de kapstok, die van moedertje en die van mij. De derde jas hangt er af en toe, als zus een vrije dag heeft.

Vooruit dan,

nog een rondje Totnes. Zo te zien was het na drie uur dat we aankwamen. Eerst een rondje charity shops om gelezen boeken te brengen.

Van deze bouw krijg ik altijd een enorm vakantie gevoel; overdekt winkelen en toch buiten.

Kijk, een leuke winkel;Creative Crafts & Needlework .

Deze lapjes heb ik gekocht, behalve de rode, díe had ik eerder al in Ashburton gekocht.

Bij zus heb ik tijdens het opruimen ook nog wat gevonden wat weer met mij meekon. Zeg nou zelf, iemand die nog geen knoop aannaait heeft toch helemaal niet zoveel garen, naaimachine naalden of veiligheidsspelden nodig. Laat staan zo’n leuk naaldenkokertje met dikke enge naalden

Ook vond ik nog dit buideltasje. Een jaar of 16 geleden heb ik dat gemaakt voor zus, zij had het bij een feestjurk nodig. Het bijzondere van dit buideltje is, is dat de bovenkant 3 rondingen heeft en het toch maar uit 2 delen bestaat.

Ingewikkeld? Dát vond ik toen met het verzinnen van het patroon en het in elkaar zetten ook

Inmiddels

heeft kater Flash weer plaatsgemaakt voor kater  Lodewijk, is het uitzicht achter als vanouds, is dochter  gister verjaard, ben ik alweer bijna 3 dagen thuis en is mijn koffertje  opgeruimd. Het is vandaag een week geleden dat zus en ik genoten van een welverdiende dag uit.

Volop narcissen in het veld bij Ashburton.

We kwamen van Buckfastleigh en gingen naar Newton Abbot.

De yucca van zus had stormschade en daarom deze mooie van iemand anders. Devon heeft een subtropisch klimaat; the English Riviera.

Totnes was onze volgende bestemming; klimmen maar en lekker winkeltjes kijken. Vrijdag tot en met zondag hebben we nog heel hard gewerkt. Op maandag heb ik weer terug gereisd.

Vanuit de trein nog een kiekje.

In London parkeren alleen met vergunning, maar of dat ook voor de fiets geldt?

Nog even gauw een boodschap doen in de buurt van Covent Garden leverde  dit plaatje van Nelson op zijn pilaar op; Trafalgar Square.

Heb ik nog een blok gemaakt? Neen, ik had van alles bij mij en het is er niet van gekomen. Nu dát draadje gauw maar weer oppakken

 

 

Het is officieel,

ik heb de pest aan Engelse stofzuigers. Ergonomisch onverantwoord, luidruchtig en totaal onhandelbaar. Zwaar en onwendbaar maar,

zegt zus, voor de lastige hoekjes kun je juist makkelijk het middenstuk er af tillen, gaat prima en dan met een kleiner apparaat ga je verder. Blij moedig Ploeterde ik voort, slechts een enkele maal heb ik gejodeld

Waarom stofzuigen als je een weekje in Devon bent? Zus gaat  verhuizen en ik help haar met het opruimen en sorteren van een jaar of 13 wonen in dit huis. Dat betekent hard werken, trap op  trap af, tassen vullen met boeken, kleding en ander loslopend spul  voor de charity shop.

Gisteren, nadat we spullen hadden weggebracht, zijn we naar de chippie geweest en hebben wij onszelf op Fish and Chips getrakteerd en, zoals dat hoort, op de bank voor de buis opgegeten.

Onderweg nog een foto van the Holy Trinity Church gemaakt. Alleen de toren staat er nog maar, de rest is afgebrand. Lord Cabell ligt hier begraven, achter een ijzeren hek omdat hij bij leve zo’n hork was. Naar verluidt is The Hound of the Baskervilles met Sherlock Holmes hier op gebaseerd.

Kijk daar is die lieve Flash weer. Hij is al een beetje bejaard, mauwt erg zacht en is net zo’n bangerd als Lodewijk.

Vooral als deze kat zich laat zien, dan durft hij zelfs zijn eigen tuin niet meer in

Morgen een dagje vrij.

Waaaat,

heeft Lodewijk zijn haar geverfd ?

Heb ik ineens een ander uitzicht achter?

Het antwoord is nee. Op dit moment zit ik in Devon bij zus. Het is haar kater Flash die ik de komende 8 dagen met regelmaat zal aaien.Vrijdagochtend ben ik om 6.00 vertrokken met de eerste tram, om 14.30 Engelse tijd kwam ik aan. Een heerlijk dagje treinen had ik er toen opzitten, in 4 landen geweest en allerlei landschappen gezien. Een paar foto’s van het Engelse landschap dat voorbij zoefde.

Heel in de verte het witte krijt paard in de rotsen van Dorset.

Vanuit de trein langs de river Exe.

Aan de overkant Exmouth.

De aarde is hier erg rood.

Smalle weggetjes.

Om de volgende bocht een prachtig uitzicht.

Nog net boven het dak uit en (laten) rijdend in de auto,  Buckfast Abbey. Haar DH zou graag een bijenvolkje van hier hebben.

Misschien als ze zelf vliegen, want ik ga met de trein weer terug

Waar was ik nou al

die tijd? Eén koude mistige dag bracht ik met dochter door in Haarlem. Vanuit het restaurant waar we koffie dronken nam ik een foto van de St. Bavokerk.

Na de koffie vervolgden wij onze koude tocht door allerlei kleine straatjes met leuke winkeltjes vol hebbedingetjes.

Nog een kiekje van de Nieuwe Kerk en toen weer rustigjes naar het station.

Verder bracht ik mijn tijd door op Elm Creek , er was net weer een quiltkamp en ik kon zo aanschuiven. Ik maakte kennis met Sylvia en Sarah en zocht mee naar de Railroad quilt. Het waren heerlijk ontspannen dagen. Inspiratie deed ik op voor een nieuwe quilt; één blok kwam al voorbij.

Ook hield ik de hand vast van Adrian Mole wiens dagboeken ik graag mag lezen; het leven met een kilo zout genomen.

Als laatste heb ik avond aan avond met mijn camera klaar gestaan om de spreeuwen tijdens hun laatste  vliegoefening voor de nacht te filmen. Hier kun je het resultaat bekijken. Het internet staat vol met dit soort filmpjes, maar deze is zo bijzonder omdat IK hem gemaakt heb