Het leest als een

onwaarschijnlijk flutverhaal in een  willekeurig dames weekblad. Ik weet nu dat ook deze verhalen waarlijk kunnen gebeuren.

Afgelopen maandag werd mijn moeder met spoed in het ziekenhuis opgenomen. Ze bleek een herseninfarct gehad te hebben. Zorg om het herstel van haar man, die inmiddels na zijn operatie gestopt was met eten en drinken, waren teveel. Terwijl zij op de Medium Care verpleegd werd overleed mijn vader in de nacht.

Inmiddels is moeder uit het ziekenhuis ontslagen. Vanwege de treurige samenloop van omstandigheden waren de doktoren het erover eens dat het eerste herstel nu het beste thuis kan gebeuren. 

Voorlopig is dit een laatste log dat ik schrijf. Niet vanwege treurigheid, want dat hoort nu eenmaal bij het leven, maar meer omdat ik van voren niet weet wat ik van achteren doe.

Vanaf afgelopen donderdag

had ik het vooruitzicht op een super weekeinde; Supergoof Road Show, aankomst van Zus uit Engeland en als klapper op de vuurpijl op zondag het feestje voor onze voorbije verjaardagen.

Echter,  halverwege de vrijdag belde mijn moedertje dat mijn vadertje gevallen was in het verpleeghuis en hals over kop naar het ziekenhuis moest. Toen bleek dat er mogelijk een heup gebroken was heb ik onmiddellijk besloten om het feest af te zeggen. Met spoed begaf ik mij met de trein naar Utrecht om halverwege in Woerden weer naar Den Haag te moeten terugkeren vanwege een seinstoring. Het thuisfront gevraagd een auto te huren om mij vervolgens gezwind naar Utrecht te laten brengen. Moeder was bij mijn aankomst in Utrecht ( uren later door al die vertraging)  al uit ziekenhuis weer thuis. Hubby keerde huiswaarts met een huurauto vol kuren en ik bleef bij moeder.

Op zaterdag kwam Zus en die heb ik op Schiphol opgehaald, maar de Roadshow van Goof heb ik moeten missen. Ons feestje schuift op naar nader datum; wat in het vat zit verzuurt niet.

Inmiddels is vader weer in het verpleeghuis. Alle rompslomp van het ziekenhuis heeft hem geen goed gedaan. Wellicht de narcose om een pin in zijn been aan te brengen ook niet. Vanwege zijn Alzheimer is communicatie vrijwel onmogelijk en hoe leg je iemand dan uit dat het been gebroken is? Hoe dat kwam? Hij trok aan een tafeltje en dat tafeltje gaf mee en zo viel hij naar achter. Voor zijn 87 jaar is mijn vader nog verbazingwekkend soepel, maar helaas bleek nu de rek eruit.

I was supposed to have a great weekend, Sis coming to Holland from England and a party to celebrate our b’days. Also I was going to Supergoof’s Roadshow. Instead  my father broke his hip in the carehome, he had to be hospitalized. I immediately decided to cancel the party. I hopped on the train that got me nowhere except back home, we got delayed due to defective signals. We had to hire a car in order to get me to my Mum’s. By the time I got to my Mum’s she was already back from the hospital. I stayed with her.

The next day Sis arrived, this is nice. We will have our party some other time, no problem.

My father is now back in the care home. Due to severe Alzheimer’s disease it is next to impossible to communicate with him. Staying in hospital has bewildered him even more. He fell because the table he was holding onto just gave. Alas he is not as supple as he used to be.

 

 

Tik tik,

breek de dag, tik een eitje

Go to work on an egg

Al jaren zijn we

samen, hij en ik. Behalve ons leven, delen we  ook gebruik van kleur. Dát zagen we pas toen ons beider werk bij elkaar kwam

We have been together for a long time, he and I. We not only share our lives, but also the way we use colour. Although we only noticed that  when both of our projects shared the same space

Konden jullie

het geknars van de radertjes horen? Vandaag moest de grijze massa aan het werk om de juiste volgorde te bepalen voor het in elkaar zetten van dit tasje. Het tasje is voor een jongedame die dit weekeinde op bezoek komt. Met haar 2 1/2 jaar heeft zij nog niet zo’n groot formaat nodig.

Een inimini formaat is zelfs veel beter. Helemaal met de hand gemaakt en van iedere steek genoten. Alleen al het feit dat het toch regende maakte het werken met dit bloemige stofje tot een zonnig feestje.

Voor haar broertje maakte ik 2 jaar geleden al dit tasje. Kunnen ze nu samen boodschappen doen

It was hard work for the grey matter to get to grips with  the right sequence of sewing this little bag for a 2 1/2 year old girl. I hand stitched it. As it was such dreary weather it was lovely to be working with this colourful  fabric. I made the other bag for her brother some 2 years ago. Now they can go shopping together

Zoek het verschil.

Oude deurstopper,

nieuwe deurstopper. Gevuld met kersenpitten, het hoesje van de oude stopper en wat hobbs en  met poezenpootjes bedrukt. Speciaal voor Lodewijk zodat hij zélf de kamer in en uit kan

Spot the difference. First picture a tired doorstopper. Second picture fresh new doorstopper. Filled with cherrypips, cover old doorstopper and some hobbs and with  cat paw print. Specially for our cat Lodewijk so that he can come and go as he pleases

Het kan nog

 van alles worden deze aan elkaar genaaide cirkels.

Álles, behalve netjes afgewerkt

Altijd leuk, het voederen van jonge beestjes. Klik hier voor waterkipjes’ zwemles.

My next fabric project can still turn out to be anything, apart from neatly seamed

Always nice to watch, the feeding of a baby coot. Click here for coots’ swimming lesson.

Mijn blok

is al een dag of wat klaar. Het is er één uit de English Wedding Ring serie. Met het maken van deze blokken ga ik, net als met mijn huwelijk, lekker lang doen

I finished this block earlier this week. It is an English Wedding Ring quilt block. I intend to take my time on this one; at least as long as I keep my wedding ring on my finger

Het zal je maar gebeuren

 

dat je twee leuke blikken koopt, maar waar bij thuiskomst blijkt dat je HOOGPOLIG kippenvel krijgt van de binnenkant

In dat geval wordt er grijsbord gesneden, lapjes uitgekozen en wat gelijmd.

Et voilà, 

When you happen to buy two lovely tins of which the insides gives you the creeps, there is nothing for it but to cut some boxboard, choose fabric and start glueing.

Et voilà.

Voor deze super

tompouces hebben we misschien wat meer eet gereedschap  en tijd nodig, maar wat maakt het uit; we hebben de hele dag vrij!

FIJNE KONINGINNEDAG

As it is the 30th of April we celebrate our Queen’s birthday. We get a day off from work and have lots of music festivals,  street long markets where everybody may sell without a license and we eat things with orange toppings (House of Orange). Hence my freshly baked puffpastry with orange icing.

Happy B’Day